Terapia ręki

Celem terapii ręki jest usprawnianie motoryki małej, czyli precyzyjnych ruchów dłoni i palców, dostarczanie rozmaitych wrażeń czuciowych i nabywanie umiejętności ich różnicowania. Podejmowane w jej toku oddziaływania sprzyjają optymalizacji funkcjonowania dziecka i osiąganiu przez nie samodzielności w zakresie czynności samoobsługowych.
Ćwiczenia realizowane podczas zajęć ukierunkowane są głównie na podnoszenie sprawności motorycznej w obrębie całej kończyny górnej, kształtowanie koordynacji ruchowej pomiędzy dłońmi, korygowanie chwytu narzędzia pisarskiego, a na dalszym etapie rozwijanie umiejętności grafomotorycznych, w tym także pisania.

Uczestnicy zajęć biorą udział w rozmaitych ćwiczeniach np. mięśni brzucha i grzbietu, stymulujących układ proprioceptywny (tzw. czucie głębokie), rozmachowych, manualnych, manipulacyjnych, rozluźniających. Częstotliwość, z jaką są wykonywane, determinowana jest bieżącymi potrzebami dziecka.

Dla kogo?

Terapia ręki kierowana jest do dzieci, które przejawiają:

  • nieprawidłową postawę ciała;
  • obniżone lub wzmożone napięcie mięśniowe w obrębie kończyn górnych;
  • brak precyzji wykonywanych ruchów,
  • szybkość ruchów niedostosowaną do rodzaju wykonywanej czynności;
  • wydłużony czas opanowywania nowych umiejętności ruchowych;
  • zaburzenia koordynacji wzrokowo – ruchowej;
  • niechęć lub unikanie czynności samoobsługowych takich, jak zapinanie guzików, posługiwanie się sztućcami, wiązanie sznurowadeł;
  • trudności szkolne związane z obniżonym poziomem umiejętności grafomotorycznych, w tym techniki i tempa pisania;
  • niechęć do przedmiotów, których opanowanie wymaga sprawności motorycznej lub manualnej takich, jak wychowanie fizyczne, technika, plastyka, geometria;
  • frustrację i złość wynikające z niewspółmierności wysiłku wkładanego w wykonywane prace do ich efektu końcowego.

Diagnoza

Przed rozpoczęciem terapii nieodzowną jest wnikliwa obserwacja i diagnoza dziecka uwzględniająca nie tylko poziom sprawności motorycznej samej ręki, ale także występowanie ewentualnych dysfunkcji w zakresie jego rozwoju psychoruchowego. Diagnoza obejmuje wywiad z opiekunem i próby odnoszące się do takich obszarów funkcjonowania dziecka jak orientacja w schemacie własnego ciała, napięcie mięśniowe i umiejętność jego dystrybucji, sprawność ogólna, sprawność w obrębie kończyn górnych. W oparciu o nią opracowywany jest indywidualny plan terapii.

W Niepublicznej Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej SensoLab terapia ręki prowadzona jest w formie zajęć indywidualnych przez specjalistę posiadającego wymagane kwalifikacje.